امثال سلیمان

۲۴

‘بر مردانِ شریر حسد مبر، و مشتاق همنشینی با آنها مباش؛

۲چه، دلهایشان در اندیشۀ خشونت است و لبهایشان از آزار سخن می‌گوید.

۳ حکمت است که خانه را بنا می‌کند، و فهم است که آن را مستحکم می‌سازد؛

۴دانش غرفه‌هایش را می‌آکَنَد، از اموال گرانبها و نفایس.

۵مرد حکیم را نیرویی عظیم است، و مرد دانا قدرت را می‌افزاید؛

۶ با تدبیرهای نیکو می‌توان به جنگ رفت، و با مشاوران بسیار می‌توان پیروز شد.

۷ دست نادان به حکمت نمی‌رسد؛ در مجلس بزرگان، او را چیزی برای گفتن نیست.

۸آن که بدی در سر می‌پروراند، دسیسه‌گر شناخته خواهد شد.

۹ تدبیر جاهلانه گناه است، مردمان از تمسخرگر کراهت دارند.

۱۰ اگر در روز فاجعه سستی کردی، چه اندک قدرتی داری! آنان را که به سوی مرگ برده می‌شوند، برهان؛

۱۱آنان را که افتان و خیزان برای کشته شدن می‌روند، بازدار.

۱۲اگر گویی: «ولی این را نمی‌دانستیم»، آیا او که آزمایندۀ دلها است، آن را درنمی‌یابد؟ آیا دیدبانِ جان تو نمی‌داند؟ آیا او به هر کس بر حسب کارهایش جزا نخواهد داد؟

۱۳ پسرم، عسل بخور چراکه نیکوست؛ عسل از شانه به کامت شیرین خواهد بود.

۱۴ و بدان که حکمت نیز از بهر جان تو چنین است؛ اگر آن را بیابی، آینده‌ای روشن خواهی داشت و امیدت زایل نخواهد شد.

۱۵ ای شریر، در کمین منزلگاه مرد پارسا منشین، و استراحتگاه او را تاراج مکن؛

۱۶ زیرا حتی اگر مرد پارسا هفت بار نیز بیفتد، باز بر خواهد خاست؛ اما شریران در بلا سرنگون خواهند شد.

۱۷از فرو افتادن دشمنت شادمان مباش، و چون بلغزد دلشاد مشو؛

۱۸مبادا خداوند ببیند و در نظرش ناپسند آید و غضبش را از او بگرداند.

۱۹ به سبب بدکاران خویشتن را آزرده مساز و بر شریران حسد مبر،

۲۰زیرا بدکاران را آینده‌ای نخواهد بود، و چراغ شریران خاموش خواهد شد.

۲۱ پسرم، از خداوند و از پادشاه بترس، و با آنان که جز این می‌کنند همنشینی مکن.

۲۲زیرا ناگهان به مصیبت گرفتار خواهند آمد، و کیست که بداند چه بلاهایی از دست آن دو نازل تواند شد؟

سایر گفته‌های حکیمان

۲۳ اینها نیز گفته‌های حکیمان است: جانبداری در قضاوت نشاید:

۲۴ هر که به مجرم گوید: «تو بی‌گناهی!» نزد قومها ملعون است و نزد ملتها محکوم.

۲۵اما برای آنان که مجرم را نکوهش کنند، نیکو خواهد شد و برکت بسیار خواهند یافت.

۲۶پاسخ سرراست بوسه است بر لبها.

۲۷ نخست کسب و کاری رو به راه کن، سپس خانه و خانواده تشکیل ده.

۲۸علیه همنوع خود بی‌سبب شهادت مده و لبهایت را برای فریب به کار مبر.

۲۹مگو: «با او چنان خواهم کرد که با من کرده است؛ آنچه را آن مَرد کرده، تلافی خواهم کرد.»

۳۰ از مزرعۀ مرد کاهل گذر کردم و از تاکستان مرد کم‌عقل گذشتم؛

۳۱همه جا را خار گرفته بود، علفِ هرز زمین را پوشانده بود، و دیوار سنگی ویران گشته بود.

۳۲در آنچه دیدم تأمل کردم، و از آنچه دیدم عبرت آموختم: اندکی خواب،

۳۳ اندکی چشم بر هم نهادن و اندکی دست بر دست گذاشتن برای استراحت،

۳۴ و فقر همچون راهزن بر تو خواهد تاخت و ناداری، همچون مردی مسلح.’

امثال ۲۴: ۳۴ـ۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *