بچشید و ببینید که خداوند نیکوست

مزمور داوود.زمانی که نزد ابیملک خود را به دیوانگی زد تا از آنجا بیرون رانده شد،و به راه خور رفت.

۳۴                  

  «خداوند را در همه وقت متبارک خواهم خواند؛ ستایش وی همواره بر زبان من خواهد بود.

۲جان من در خداوند فخر خواهد کرد؛ مسکینان بشنوند و شادی کنند.

۳خداوند را با من تجلیل کنید، نام او را با یکدیگر برافرازیم.

۴خداوند را جُستم، و مرا اجابت کرد؛ او مرا از همۀ ترسهایم رهانید.

۵آنان که نگاهشان بر اوست، می‌درخشند؛ روی ایشان هرگز شرمسار نمی‌شود.

۶این مسکین فریاد برآورد و خداوند صدایش را شنید و او را از همۀ تنگیهایش نجات بخشید.

۷فرشتۀ خداوند گرداگرد ترسندگان او اردو می‌زند، و آنان را می‌رهاند.

۸بچشید و ببینید که خداوند نیکوست؛ خوشا به حال آن که در او پناه گیرد

۹ای مقدسان خداوند، از او بترسید، زیرا ترسندگان او را هیچ کمی نیست.

۱۰شیران ژیان، محتاج و گرسنه می‌شوند، اما جویندگان خداوند هیچ چیزِ نیکو کم نخواهند داشت.

۱۱ای فرزندان، بیایید و به من گوش فرا دهید، تا ترس خداوند را به شما بیاموزم.

۱۲کیست آن که آرزومند حیات باشد و دوستدار روزهای بسیار، تا نیکویی ببیند؟

۱۳زبان از بدی نگاه دار و لبان از فریب فرو بند؛

۱۴از بدی روی بگردان و نیکویی پیشه کن، آرام بجوی و در پی صلح باش.

۱۵چشمان خداوند، بر پارسایان است و گوشهایش به فریاد کمک ایشان؛

۱۶روی خداوند بر ضد بدکاران است، تا یاد ایشان را از روی زمین برچیند.

۱۷پارسایان فریاد برمی‌آورند، و خداوند آنان را می‌شنود؛ او ایشان را از همۀ تنگیهایشان می‌رهاند.

۱۸خداوند نزدیک شکسته‌دلان است و کوفته شدگانِ در روح را نجات می‌بخشد.

۱۹پارسا را مشقت بسیار است، اما خداوند او را از همۀ آنها خواهد رهانید؛

۲۰همۀ استخوانهای او را حفظ خواهد کرد، که یکی از آنها نیز نخواهد شکست.

۲۱شریر را شرارت از پا در خواهد آورد، و دشمنان مرد پارسا محکوم خواهند شد.

۲۲خداوند جان خادمان خود را فدیه می‌دهد؛ هر که به وی پناه بَرَد، هرگز محکوم نخواهد شد.»
‮‮

مزامیر۳۴: ۲۲-۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *