خداوند دلشکستگان را التیام می‌بخشد

۱۴۷

‘هللویاه، زیرا خدای ما را سرائیدن نیکوست و دلپذیر و شایسته است ستایش او.

۲خداوند اورشلیم را بنا می‌کند، و رانده‌شدگان اسرائیل را گرد می‌آورد.

۳ دلشکستگان را التیام می‌بخشد، و زخمهایشان را می‌بندد.

۴شمار ستارگان را تعیین می‌کند، و هر یک از آنها را به نام می‌خواند.

۵بزرگ است خداوندگار ما و بسیار نیرومند، درک او نامتناهی است.

۶ خداوند فروتنان را برمی‌افرازد، اما شریران را بر زمین می‌افکند.

۷خداوند را با شکرگزاری بسرایید، با چنگ برای خدای ما بنوازید.

۸ او آسمان را به ابرها می‌پوشاند، و برای زمین باران مهیا می‌کند، و سبزه را بر کوهها می‌رویاند.

۹او حیوانات را خوراک می‌دهد، زاغچه‌ها را، که فریاد برمی‌آورند.

۱۰از نیروی اسب خشنود نمی‌گردد، و ساقهای انسان پسندیدۀ او نیست.

۱۱خشنودی خداوند در ترسندگان اوست، در آنان که به محبت او امیدوارند.

۱۲ ای اورشلیم، خداوند را بستا! ای صَهیون، خدای خود را ستایش کن!

۱۳ زیرا او پشت‌بندهای دروازه‌هایت را مستحکم می‌گرداند، و فرزندانت را در اندرونت برکت می‌دهد.

۱۴ او صلح را بر مرزهایت حکمفرما می‌سازد، و تو را به مغز گندم سیر می‌گرداند.

۱۵فرمان خود را بر زمین می‌فرستد، و کلام او به‌سرعت می‌دود.

۱۶ برف را چون پشم ارزانی می‌دارد، و ژاله را همچون خاکستر می‌پراکند.

۱۷تگرگ را چون خُرده‌نانها فرو می‌ریزد، کیست که در برابر سرمای او تواند ایستاد؟

۱۸ او کلام خود را می‌فرستد و آنها را آب می‌کند، باد خویش را می‌وزاند و آبها روان می‌شود.

۱۹ کلام خود را به یعقوب بیان می‌دارد، و فرایض و قوانین خود را به اسرائیل.

۲۰او با هیچ قومی چنین نکرده است، و قوانین او را نشناخته‌اند. هللویاه!’

مزمور۱۴۷: ۲۰ـ۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *