خدا سرسپردگان خود را ترک نخواهد کرد

مزمور داوود.

۳۷                   

«به سبب بدکاران خویشتن را مکدّر مساز، و بر ستمکاران حسد مبر؛

۲زیرا چون علف، زود می‌پژمرند، و چون گیاه سبز، خشک می‌شوند.

۳بر خداوند توکل نما و نیکویی کن؛ در زمین ساکن باش و امانت را بپرور!

۴از خداوند لذت ببر، و او مراد دلت را به تو خواهد داد.

۵راه خود را به خداوند بسپار، و بر او توکل کن، که او عمل خواهد کرد.

۶او پارساییِ تو را همچون نور، تابان خواهد ساخت، و حقانیت تو را، چون آفتابِ نیمروز.

۷در حضور خداوند آرام باش، و صبورانه انتظار او را بکش! به سبب آنان که در راههای خویش کامرانند، و نقشه‌های پلید خود را به اجرا درمی‌آورند، خویشتن را مکدر مساز!

۸از خشم بازایست و غضب را ترک نما! خویشتن را مکدر مساز، که جز به شرارت نمی‌انجامد.

۹زیرا که بدکاران منقطع خواهند شد، اما منتظران خداوند زمین را به میراث خواهند برد.

۱۰پس از اندک زمانی، دیگر شریری نخواهد بود؛ و هرچند او را بجویی، یافت نخواهد شد.

 ۱۱اما حلیمان وارث زمین خواهند شد، و از فراوانی سلامتی لذت خواهند برد.

۱۲شریران بر پارسایان دسیسه می‌کنند و بر ایشان دندان به هم می‌سایند؛

۱۳اما خداوند بر شریران می‌خندد، زیرا می‌بیند که روز ایشان فرا می‌رسد.

۱۴بدکاران شمشیر از نیام برمی‌آورند و کمان را برمی‌کشند، تا فقیران و نیازمندان را به زیر افکنند و راستروان را از دم تیغ بگذرانند.

۱۵اما شمشیرهای آنها به قلب خودشان فرو خواهد رفت، و کمانهایشان خواهد شکست.

۱۶اندک داراییِ یک پارسا بهتر است از ثروت شریرانِ بی‌شمار؛

۱۷زیرا بازوی شریران خواهد شکست، اما خداوند پشتیبان پارسایان است.

۱۸خداوند از روزهای راستان آگاه است، و میراث ایشان جاودانه خواهد بود.

۱۹آنان در زمان بلا سرافکنده نخواهند شد؛ و در زمان قحطی سیر خواهند گشت.

۲۰اما شریران هلاک خواهند شد، و دشمنان خداوند همچون زیبایی چمنزارها محو خواهند گردید، آری، همچون دود محو خواهند شد.

۲۱شریر قرض می‌گیرد و بازپس نمی‌دهد، اما پارسا با گشاده‌دستی می‌بخشد؛

۲۲آنان که خداوند برکتشان دهد، زمین را به میراث خواهند برد، ولی کسانی که لعنتشان کند، منقطع خواهند شد.

۲۳اگر خداوند راه کسی را خوش بدارد، گامهایش را استوار می‌سازد؛

۲۴هرچند بیفتد، نقشِ بر زمین نخواهد شد، زیرا خداوند دستش را می‌گیرد.

۲۵من جوان بودم و اینک سالخورده‌ام، با این همه، هرگز پارسایی را ندیده‌ام که وانهاده شده باشد و نه فرزندانش را که گدای نان شوند.

 ۲۶همواره گشاده‌دست است و قرض‌دهنده، و فرزندانش مایۀ برکتند.

۲۷از بدی روی بگردان و نیکویی کن؛ آنگاه تا به ابد سکونت خواهی یافت.

۲۸زیرا خداوند عدالت را دوست می‌دارد و سرسپردگان خود را ترک نخواهد کرد. آنان تا به ابد محفوظ خواهند بود، اما نسل شریران منقطع خواهند شد.

۲۹پارسایان زمین را به میراث خواهند برد و تا به ابد در آن سکونت خواهند کرد.

۳۰دهان پارسا حکمت را بیان می‌کند، و زبانش به عدالت سخن می‌گوید.

۳۱شریعتِ خدایش در دل اوست، و پاهایش نمی‌لغزد.

۳۲شریر به کمین پارسا می‌نشیند، و قصد جان او دارد؛

۳۳اما خداوند او را به دست وی وانمی‌گذارد، و چون به محاکمه کشیده شود، نخواهد گذاشت محکوم گردد.

۳۴منتظر خداوند باش و طریق او را نگاه دار، که تو را به وراثت زمین سرافراز خواهد ساخت، و چون شریران منقطع شوند، به چشم خواهی دید.

۳۵مردی شریر و ستمگر دیدم، که چون درختِ سرسبزِ بومی قد می‌افراشت،

۳۶اما چه زود درگذشت و اثری از او بر جای نماند؛ و هر چه او را جُستم، یافت نشد.

۳۷مردِ راست را ببین و مردِ صالح را بنگر! زیرا سرانجامِ آن مرد، سلامتی خواهد بود.

۳۸اما عاصیان جملگی هلاک خواهند شد، و شریران را سرانجامی نخواهد بود.

۳۹نجات پارسایان از خداوند می‌رسد؛ اوست قلعۀ ایشان در زمان تنگی.

۴۰خداوند ایشان را یاری می‌دهد و می‌رهاند؛ ایشان را از چنگ شریران رهایی می‌بخشد و نجات می‌دهد، زیرا که در او پناه می‌جویند.»
‮‮

مزامیر۳۷: ۴۰-۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *