شستن پاهای شاگردان

۱۳

     پیش از عید پِسَخ، عیسی با آگاهی از اینکه ساعت گذار او از این جهان به نزد پدر فرا‌رسیده است، کسان خود را که در این جهان دوست می‌داشت، تا به حد کمال محبت کرد.۲هنگام شام بود. ابلیس پیشتر در دل یهودای اِسْخَریوطی، پسر شَمعون، نهاده بود که عیسی را تسلیم دشمن کند. ۳عیسی که می‌دانست پدر همه‌چیز را به‌دست او سپرده است و از نزد خدا آمده و به نزد او می‌رود، ۴از شام برخاست و خرقه از تن به‌در آورد و حوله‌ای برگرفته، به کمر بست. ۵سپس آب در لگنی ریخت و شروع به شستن پاهای شاگردان و خشک کردن آنها با حوله‌ای کرد که به کمر داشت. ۶چون به شَمعون پِطرُس رسید، او وی را گفت: سرور من، آیا تو می‌خواهی پای مرا بشویی؟ ۷عیسی پاسخ داد: اکنون از درک آنچه می‌کنم ناتوانی، امّا بعد خواهی فهمید. ۸پِطرُس به او گفت: پاهای مرا هرگز نخواهی شست!  عیسی پاسخ داد: تا تو را نشویم سهمی با من نخواهی داشت. ۹پس شَمعون پِطرُس گفت: سرور من، نه‌تنها پاهایم، که دستها و سرم را نیز بشوی! ۱۰عیسی پاسخ داد: آن که استحمام کرده، سراپا پاکیزه است و به شستن نیاز ندارد، مگر پاهایش. باری، شما پاکید، امّا نه همه. ۱۱زیرا می‌دانست چه کسی او را تسلیم دشمن خواهد کرد، و از همین‌رو گفت: همۀ شما پاک نیستید. ۱۲پس از آنکه عیسی پاهای ایشان را شست، خرقه بر تن کرد و باز بر سفرۀ شام نشست. آنگاه از ایشان پرسید: آیا دریافتید آنچه برایتان کردم؟ ۱۳شما مرا استاد و سرورتان می‌خوانید و درست هم می‌گویید، زیرا چنین هستم. ۱۴پس اگر من که سرور و استاد شمایم پاهای شما را شستم، شما نیز باید پاهای یکدیگر را بشویید. ۱۵من با این کار، سرمشقی به شما دادم تا شما نیز همانگونه رفتار کنید که من با شما کردم. ۱۶آمین، آمین، به شما می‌گویم، نه غلام از ارباب خود بزرگتر است، نه فرستاده از فرستندۀ خود. ۱۷اکنون که اینها را می‌دانید، خوشابهحالتان اگر بدانها عمل کنید.

یوحنا۱۳: ۱۷ـ۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *