مرا از مردمان شریر رهایی ده

۱۴۰

‘خداوندا، مرا از مردمان شریر رهایی ده، و از مردان خشونتکار محافظت فرما؛

۲از آنان که در دلهای خود شرارت را تدبیر می‌کنند، و هر روز جنگی برمی‌افروزند.

۳ زبان خود را چون مار تیز می‌کنند، و زهر افعی زیر لبهایشان است. سِلاه

۴خداوندا، مرا از دست شریران نگاه دار، و از مردان خشونتکار محافظت فرما، که برای لغزانیدن پاهایم تدبیر کرده‌اند.

۵متکبران برایم دامی نهفته‌اند؛ بندهای تورشان را گسترده‌اند، و بر سر راهم تله‌ها گذاشته‌اند. سِلاه

۶خداوندا، به تو می‌گویم که «تو خدای من هستی»؛ ای خداوند، به فریاد التماسم گوش فرا ده.

۷ای یهوه، خداوندگار من، که قوّتِ نجات من هستی، تو سر مرا در روز جنگ محفوظ داشتی.

۸خداوندا، آرزوهای شریران را برآورده مساز؛ مگذار در نقشه‌های شریرانۀ خود کامیاب شوند، مبادا سرافراز گردند. سِلاه

۹ و اما سرهای آنان که مرا احاطه‌کرده‌اند، به خباثت لبهایشان پوشیده شود.

۱۰ اخگرهای سوزان بر ایشان فرو افتد؛ در آتش افکنده شوند، و در گودالهای پر از لجن بیفتند، و هرگز برنخیزند!

۱۱ مگذار مرد بدگو در زمین استوار گردد، باشد که بلا به‌سرعت مرد خشونتکار را صید کند.

۱۲می‌دانم که خداوند ستمدیدگان را دادرسی خواهد کرد، و عدالت را برای نیازمندان به اجرا در خواهد آورد.

۱۳ هر آینه پارسایان نام تو را خواهند ستود، و صالحان در حضور تو ساکن خواهند شد.’

مزمور۱۴۰: ۱۳ـ۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *