نام خداوند را بستایید

۱۴۸

‘هللویاه! خداوند را از آسمان بستایید، در عرش برین او را بستایید.

۲ای همۀ فرشتگانش او را بستایید، ای همۀ لشکریانش، او را بستایید.

۳ای خورشید و ماه، او را بستایید، ای همۀ ستارگان درخشان، او را بستایید.

۴ ای فلک‌الافلاک، او را بستایید، و ای آبهایی که فوق آسمانهایید.

۵اینان همه نام خداوند را بستایند، زیرا که او امر فرمود، و آفریده شدند.

۶و آنها را بر پا داشت، تا ابد‌الآباد، و فریضه‌ای قرار داد که از آن در نتوان گذشت.

۷خداوند را از زمین بستایید، ای جانداران بزرگ دریایی و همۀ ژرفاها؛

۸ ای آذرخش و تگرگ و برف و ابر، و ای بادهای توفانی که امر او را به جا می‌آورید!

۹ای کوهها و همۀ تپه‌ها، ای درختان میوه و همۀ سروها؛

۱۰ ای وحوش و همۀ چارپایان، ای خزندگان و پرندگان بالدار؛

۱۱ ای شاهان زمین و تمامی قومها، ای امیران و همۀ حکام جهان؛

۱۲ ای مردان جوان و دوشیزگان، ای پیران و ای جوانان.

۱۳اینان همه، نام خداوند را بستایند، زیرا تنها نام او متعال است؛ شکوه او فوق زمین و آسمان است.

۱۴او شاخی برای قوم خود برافراشته است، ستایش برای همۀ سرسپردگانش، برای بنی‌اسرائیل که قومی نزدیک به اویند. هللویاه!’

مزمور۱۴۸: ۱۴ـ۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *