بی‌ایمانی قوم اسرائیل

۹

۳۰پس چه گوییم؟ غیریهودیانی که در پی پارسایی نبودند، آن را به‌دست آوردند، یعنی آن پارسایی را که از ایمان حاصل می‌شود؛۳۱امّا قوم اسرائیل که در پی شریعتِ پارسایی بودند، آن را به‌دست نیاوردند.۳۲چرا؟ زیرا نه از راه ایمان، بلکه از طریق اعمال در پی آن بودند. آن سنگ لغزش موجب لغزیدن آنها شد.۳۳چنانکه نوشته شده است: هان در صهیون سنگی قرار می‌دهم که سبب لغزش شود، و صخره‌ای می‌نهم که موجب سقوط گردد؛ و آن که بر او توکل کند،سرافکنده نشود.

۱۰

          ای برادران، آرزوی قلبی و دعای من به درگاه خدا برای قوم اسرائیل این است که نجات یابند. ۲زیرا دربارۀ ایشان می‌توانم شهادت دهم که برای خدا غیرت دارند، امّا نه از روی معرفت.۳زیرا به‌سبب ناآگاهی از آن پارسایی که از خداست، و از آن‌رو که در پی اثبات پارسایی خویش بودند، در برابر آن پارسایی که از خداست، سر فرود نیاوردند.۴زیرا مسیح غایتِ شریعت است تا هر‌که ایمان آوَرَد، پارسا شمرده شود. ۵موسی آن پارسایی را که از شریعت است چنین توصیف می‌کند: کسی که اینها را به‌عمل آوَرَد، به‌واسطۀ آنها حیات خواهد داشت. ۶امّا پارساییِ مبتنی بر ایمان می‌گوید: در دل خود مگو ”کیست که به آسمان صعود کند؟“ – یعنی تا مسیح را فرود آورد-۷یا ”کیست که به جهان زیرین نزول کند؟“ – یعنی تا مسیح را از مردگان بازآورد. ۸و در مقابل، چه می‌گوید؟ اینکه این کلامْ نزدیکِ تو، در دهان تو، و در دل توست. این همان کلامِ ایمان است که ما وعظ می‌کنیم،۹که اگر به زبان خود اعتراف کنی عیسی خداوند است و در دل خود ایمان داشته باشی که خدا او را از مردگان برخیزانید، نجات خواهی یافت.۱۰زیرا در دل است که شخص ایمان می‌آورد و پارسا شمرده می‌ شود، و با زبان است که اعتراف می‌کند و نجات می‌یابد.۱۱چنانکه کتاب می‌گوید: هر‌که بر او توکل کند، سرافکنده نشود. ۱۲زیرا میان یهود و یونانی تفاوتی نیست، چرا‌که همان خداوند، خداوندِ همه است و همۀ کسانی را که او را می‌خوانند، به‌فراوانی برکت می‌دهد.۱۳زیرا هر‌که نام خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت. ۱۴امّا چگونه کسی را بخوانند که به او ایم ان نیاورده‌اند؟ و چگونه به کسی ایمان آورند که از او نشنیده‌اند؟ و چگونه بشنوند، اگر کسی به آنان موعظه نکند؟۱۵و چگونه موعظه کنند، اگر فرستاده نشوند؟ چنانکه نوشته شده است: چه زیباست پاهای کسانی که بشارت می‌آورند.۱۶امّا همگان بشارت را نپذیرفتند، زیرا اِشَعْیا می‌گوید: کیست، ای خداوند، که پیام ما را باور کرده باشد؟ ۱۷پس ایمان از شنیدنِ پیام سرچشمه می‌گیرد و شنیدنِ پیام، از طریق کلام مسیح میسّر می‌شود. ۱۸امّا می‌پرسم: آیا نشنیدند؟ البته که شنیدند: صدای ایشان در تمامی زمین پیچیده،و کلامشان به کرانهای جهان رسیده. ۱۹باز می‌پرسم: آیا اسرائیل آنچه را که شنید، درک نکرد؟نخست،موسی می‌گوید: به‌واسطۀ آنها که قومی به‌حساب نمی‌آیند،شما را به غیرت خواهم آورد؛و به‌واسطۀ قومی که درک و فهم ندارد، خشم شما را بر‌خواهم انگیخت. ۲۰سپس، اِشَعْیا جسورانه می‌گوید: آنان که مرا جستجو نکردند، یافتند و خویشتن را بر کسانی که مرا نطلبیدند، آشکار ساختم.۲۱امّا دربارۀ اسرائیل می‌گوید: همۀ روز دستهای خود را دراز کردم به‌سوی قومی نافرمان و گردنکش.

رومیان۹: ۳۳ـ۳۰              رومیان۱۰: ۲۱ـ۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *