دعا و نبوّت زنان در کلیسا

۱۱

۲شما را تحسین می‌کنم که در همه‌چیز مرا به‌یاد می‌آورید و سنّتها را به همان شکل که به شما سپردم، حفظ می‌کنید. ۳امّا می‌خواهم آگاه باشید که سر هر مرد، مسیح است، سر زن، مرد است، و سر مسیح خداست.۴هر مردی که سرپوشیده دعا یا نبوّت کند، سر خود را بی‌حرمت کرده است.۵و هر زنی که سرنپوشیده دعا یا نبوّت کند، سر خود را بی‌حرمت کرده است؛ این کار او درست مانند این است که سر خود را تراشیده باشد.۶اگر زنی سر خود را نمی‌پوشاند، پس اصلاً موهای خود را بچیند؛ و اگر برای زن شرم‌آور است که موهایش را بچیند یا بتراشد، پس باید سر خود را بپوشاند.۷مرد نباید سر خود را بپوشاند، زیرا او صورت و جلال خداست؛ امّا زن، جلالِ مرد است.۸زیرا مرد از زن پدید نیامده، بلکه زن از مرد پدید آمده است؛۹و مرد برای زن آفریده نشده، بلکه زن برای مرد آفریده شده است.۱۰از همین‌رو، و به‌خاطر فرشتگان، زن باید نشانی از اقتدار بر سر داشته باشد.۱۱با وجود این، در خداوند، نه زن از مرد بی‌نیاز است، نه مرد از زن.۱۲همانگونه که زن از مرد پدید آمد، مرد نیز به‌واسطۀ زن پدید می‌آید، امّا پدیدآورندۀ همه‌چیز خداست.۱۳خود قضاوت کنید: آیا برای زن شایسته است که سرنپوشیده به درگاه خدا دعا کند؟۱۴آیا طبیعتِ امور، خود به شما نمی‌آموزد که اگر مردی موی بلند داشته باشد، برای او شرم‌آور است،۱۵امّا اگر زنی موی بلند داشته باشد، مایۀ افتخار اوست؟ زیرا موی بلند به‌عنوان پوشش به زن داده شده است.۱۶امّا اگر کسی بخواهد آهنگی دیگر ساز کند، باید بگویم که ما را و نیز کلیساهای خدا را چنین رسمی نیست.

اول قرنتیان۱۱: ۱۶ـ۲

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *