معرفي نامه پولس رسول به غلاطيان

با انتشار پيام انجيل و استقبال مردم از آن، برشمار مسيحيان غير يهودي افروده شد و آنان در جوار مسيحيان يهودي نژاد قرار مي گرفتند. اين همزيستي سوالي مهم برانگيخت: آيا شخص براي آنكه واقعا مسيحي باشد، بايد شريعت موسي را اجرا كند؟ در اين نامه پولس به اين سوال پاسخ منفي ميدهد. او تاكيد ميكند كه ايمان، يگانه بنياد زندگي مسيحي است و تنها از طريق ايمان ميتوان مقبول خدا گشت و در پيشگاه او پارسا شمرده شد. اما معلماني به كليساهاي غلاطيه آمده بودند كه با اين نظر پولس مخالفت ميكردند و ميگفتند كه براي مقبول خدا بودن و زندگي در حضور او بايد شريعت موسي را بجا آورد. هدف اصلي از نگارش اين نامه، تشويق مومنان به بازگشت به ايمان صحيح و اصلاح اشخاصي است كه در نتيجه اين تعليم نادرست، به بيراهه كشيده شده بودند. پولس نامه را با دفاع از رسالت خود آغاز ميكند. او با جديت بر اين نكته تاكيد ميورزد كه رسالت او منشا الهي دارد و هيچ مرجع انساني او را بر اين خدمت نگمارده است. پولس اظهار ميدارد كه ماموريت او به طور خاص، خدمت به غير يهوديان است. سپس به دفاع از اين اعتقاد مي پردازد كه انسان تنها از طريق ايمان نزد خدا پارسا شمرده ميشود. او در فصلهاي پاياني بيان ميكند كه چگونه رفتار و منش مسيحي محصول عمل روح القدس در درون شخص و نتيجه محبتي است كه از ايمان به مسيح ناشي ميشود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *