تيموتائوس و اِپافروديتوس

۲

۱۹در خداوندْ عیسی امید دارم تیموتائوس را بزودی نزد شما بفرستم تا با آگاهی از احوالتان دل‌شاد گردم.۲۰کسی دیگر ندارم که اینچنین خالصانه به فکرتان باشد.۲۱چرا‌که همه در پی نفع خویشند، نه امور عیسی مسیح.۲۲امّا شما می‌دانید که تیموتائوس آزمایش خود را پس داده، زیرا با من، همچون پسری با پدر خود، در کار انجیل خدمت کرده است.۲۳پس امیدوارم به‌محض روشن شدن تکلیفم، او را نزد شما بفرستم؛۲۴و در خداوند اطمینان دارم که خود نیز بزودی خواهم آمد. ۲۵بعلاوه، لازم می‌دانم اِپافْرودیتوس را نزد شما باز پس فرستم، او را که از یک‌سو برادر، همکار و همرزم من است، و از سوی دیگر، فرستادۀ شما برای رسیدگی به نیازهای من.۲۶زیرا مشتاق دیدار همۀ شماست و از بابت اینکه شنیدید بیمار شده بود، غمگین است.۲۷براستی که بیمار و حتی در آستانۀ مرگ بود. امّا خدا بر او رحم کرد، و نه‌تنها بر او، بلکه بر من نیز، تا غمی بر غمهایم افزوده نشود.۲۸پس می‌خواهم او را هرچه زودتر بفرستم، تا دیگربار با دیدنش شادمان شوید و از غم من نیز کاسته شود.۲۹در خداوند، او را با شادی تمام بپذیرید و چنین‌کسان را گرامی بدارید،۳۰زیرا در راه خدمت به مسیح تا سرحدّ مرگ پیش رفت و برای جبران کاستی خدمت شما به من، جان خود را به خطر انداخت.

فيليپيان٢: ٣٠-١٩

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *