اشتياق پولس براي ديدار با ايمانداران تِسالونيكي

۲

۱۷و امّا ای برادران، چون کوتاه‌زمانی از شما به‌دور افتادیم، البته جسماً و نه قلباً، با اشتیاقی بس پرشورتر کوشیدیم تا روی شما را ببینیم.۱۸چرا‌که خواهان آمدن نزد شما بودیم – براستی که من، پولُس، بارها سعی کردم – ولی شیطان مانع شد.۱۹زیرا چیست امید و شادی و تاج افتخار ما در حضور خداوندمان عیسی هنگامی که بازگردد؟ مگر شما نیستید؟۲۰براستی که شمایید جلال و شادی ما.
٣                                  سرانجام چون ديگر شكيبايي نداشتيم، رضا داديم كه مارا در آتن  به خود واگذارند. ٢پس تيموتائوس را كه برادر ما و همكار خدا در كار انجيل مسيح است، نزدتان فرستاديم تا شما را در ايمانتان تقويت و تشويق كند، ٣تا هيچكس در اثر اين سختيها سست نشود، زيرا نيك ميدانيد كه اينها براي ما مقرر است .٤به واقع زماني كه با شما بوديم ، پيشاپيش گفتيم كه آزار خواهيم ديد و همانگونه كه آگاهيد، چنين نيز شد. ٥از اين رو ، چون ديگر تاب نداشتم، فرستادم تا از ايمانتان آگاهي يابم، زيرا بيم آن داشتم كه آن وسوسه گر به نحوي شمارا وسوسه كرده، و زحمات ما به هدر رفته باشد.

اول تسالونيكيان٢: ٢٠-١٧           اول تسالونيكيان٣: ٥-١

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *