گروه بیشمار نجات یافتگان

۷

پس از آن نظر کردم و اینک جماعتی عظیم از هر ملت و طایفه و قوم و زبان پیش روی خود دیدم که هیچ‌کس آنان را نمی‌توانست شماره کند و همه پیش تخت و در پیشگاه بره ایستاده بودند. همگان ردای سفید بر‌تن داشتند و شاخۀ نخل به‌دست.۱۰آنان به بانگ بلند ندا دردادند که:        «نجات از آن خدای ماست،                                                         که بر تخت نشسته؛                                                                                    و از آنِ بره است.»                                                                                     ۱۱و همۀ فرشتگان، گرداگرد تخت و گرداگرد پیران و چهار موجود زنده ایستادند؛ و همه در پیشگاه تخت روی بر زمین نهادند و خدا را پرستش کرده،۱۲گفتند:         «آمین!         ستایش و جلال                                                                                           و حکمت و سپاس و اکرام                                                                               و قدرت و توانایی                                                                                 خدای ما را باد، تا ابد.                                                                               آمین!»                                                                                                 ۱۳آنگاه یکی از آن پیران از من پرسید: «اینان که ردای سفید به‌تن دارند کیانند و از کجا آمده‌اند؟»۱۴جواب دادم: «این را تو می‌دانی، سرورم.» و او گفت: «اینان همان کسانند که از عذاب عظیم برگذشته‌اند و رداهای خود را در خون بره شسته‌اند و سفید کرده‌اند.۱۵هم از این‌روست که:                                                                                         «اینان در پیشگاه تخت خدایند                                                                         و شبانه‌روز او را در معبدش خدمت می‌کنند؛                                                        و آن تخت‌نشین، خیمۀ خود را بر آنان می‌گستراند.                                                  ۱۶و دیگر هرگز گرسنه نخواهند شد،                                                                 و هرگز تشنه نخواهند گردید،                                                                          و دیگر تابش خورشید به‌رویشان نخواهد بارید،                                                      و نه تابش هیچ گرمای سوزان دیگر.                                                              ۱۷زیرا که بره از مرکز تختْ شبان آنان خواهد بود،                                                 و آنان را به چشمه‌های آب حیات رهنمون خواهد شد.                                             و خدا هر قطره اشکی را از چشم آنان خواهد سترد.»

مکاشفه۷: ۱۷-۹

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *