معرفی کتاب مزامیر

در کتاب مقدس عبری، عنوان این کتاب «ستایشها» است. عنوانی که در کتاب مقدس یونانی برای آن بکار رفته ، از کلمه ای مشتق شده است به معنی به صدا دراوردن زه ها. بنابراین مفهوم موسیقی در آن مستتر است. کلمه مزامیر در عربی جمع مزمار است ، به معنی شعری که با موسیقی خوانده می‌شود. این کتاب گاه زبور داوود نیز نامیده شده است، یعنی کتاب یا نوشته داوود. کتاب مزامیر را هفت نویسنده به نگارش دراورده اند. داوود پادشاه نویسنده ۷۳ مزمور از کل مزامیر است ؛ ده مزمور را پسران قورح نوشته اند(مزامیر ۴۲، ۴۴-۴۹ ، ۸۴، ۸۵، ۸۷) ؛ آساف نیز دوازده مزمور را به نگارش درآورده (مزامیر۵۰ ، ۷۳-۸۳) . سایر نویسندگان عبارتند از سلیمان (مزامیر۷۲و ۱۲۷)، موسی (مزمور۹۰)، هیمان( مزمور۸۸) ، و ایتان( مزمور۸۹). هویت نویسنده پنجاه مزمور باقی مانده روشن نیست، ولی اغلب عزرا را نویسنده آنها میدانند. مزامیر در طول هزاران سال ، سرودهای عبادتی یهودیان و مسیحیان بوده است. کتاب مزامیر را نمیتوان بر اساس موضوع تقسیم کرد ، اما اغلب آن را به پنج مجموعه یا کتاب به شرح زیر تقسیم می‌کنند. هر کتاب شامل موضوعات مختلف نظیر بیان رنج‌ها ، درخواست کمک ، اعلام توکل به خداوند و پیروزی در او، بخش‌هایی از تاریخ قوم اسرائیل ، و حمد و ستایش خدا است. هر کتاب با جمله ای در ستایش خدا به پایان می‌رسد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *