سلطنت پادشاه برگزیده خدا


۲                        ۱چرا ملتها می‌شورند و قومها به عبث تدبیر می‌کنند؟ ۲پادشاهان زمین به پا می‌خیزند و فرمانروایان به مشورت می‌نشینند، برضد خداوند و برضد مسیح او؛  ۳که بیایید بندهایشان بگسلیم   وزنجیرهایشان از خود بیفکنیم. ۴آن که در آسمان‌ها جلوس کرده میخندد؛خداوندگار ریشخندشان می‌کند. ۵آنگاه در خشم خویش بدیشان سخن خواهد گفت، و به غضب خویش ایشان را هراسان خواهد ساخت. ۶خواهد گفت : من پادشاه خود را نصب کرده ام، بر کوه مقدسم صهیون. ۷وحال ، من حکم را باز میگویم، خداوند مرا گفته است: تو پسر من هستی؛ امروز تو را مولود ساختم. ۸از من بخواه، که ملتها را میراث تو خواهم گردانید و کرانهای زمین را مُلک تو خواهم ساخت.  ۹به عصای آهنین ایشان را خواهی شکست و همچون کوزه کوزه گر خردشان خواهی کرد. ۱۰پس حال خردمند باشید ، ای شاهان و ادب شوید ، ای فرمانداران جهان. ۱۱خداوند را با ترس عبادت کنید و با لرز به وجد آیید.۱۲پسر را ببوسید، مبادا به خشم آید، و در راه هلاک شوید ، زیرا خشم او به دمی افروخته شود. خوشا به حال همه آنان که به او پناه میبرند.

مزامیر۲: ۱۲-۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *