آنگاه که می‌خوانم،اجابتم فرما

(برای سالار سرایندگان.با همراهی سازهای زهی. مزمور داوود.)

۴                    ۱ای خدای حق ستانم،آنگاه که میخوانم اجابتم فرما،در تنگی فراخی ام بخشیدی، فیضم ببخشا و دعایم بشنو. سلاه  ۲تا چند، ای آدمیزادگان،عزت من ذلت خواهد بود؟ تاچند بطالت را دوست داشته در پی دروغ خواهید رفت؟ سلاه  ۳بدانید که خداوند سرسپردگان را برای خود جدا کرده است و چون او را بخوانم،خداوند خواهد شنید. ۴بلرزید و گناه مکنید؛ در دلتان بر بسترهای خویش بیندیشید و خاموش باشید. سلاه  ۵قربانیهای شایسته تقدیم کنید،و بر خداوند توکل بدارید.  ۶بسیاری می‌گویند:« کیست که بر ما احسان کند؟»  خداوندا، نور روی خود را بر ما تابان ساز! ۷تو شادمانی بر دل من نهاده‌ای، بیش از هنگامی که غله و شراب تازه ایشان فراوان گشت. ۸به سلامتی آرمیده و به خواب هم می‌روم ;زیرا تو تنها ای خداوند مرا در امنیت ساکن می‌سازی.

مزامیر۴:۸-۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *