خداوندا،حکم بر برائتم ده

مزمور داوود.

۲۶                       ۱«خداوندا، حکم بر برائتم ده، زیرا که من در صداقت خویش گام برداشته‌ام، و بی‌تزلزل بر خداوند توکل کرده‌ام.                                 ۲خداوندا، مرا امتحان کن و بیازما، دل و اندیشه‌ام را از بوتۀ آزمایش بگذران؛        ۳زیرا محبت تو را همواره پیش چشم خود دارم، و پیوسته در سایۀ وفاداری تو گام می‌زنم.  ۴با مردان باطل همنشین نمی‌گردم، و با ریاکاران همراه نمی‌شوم؛                    ۵از جماعت بدکاران بیزارم و با شریران همنشینی نمی‌کنم.                               ۶دستهایم را در بی‌گناهی می‌شویم، و مذبح تو را، خداوندا، طواف می‌کنم؛                    ۷تا آواز شکرگزاری را بشنوانم، و همۀ شگفتیهای تو را بازگویم.                 ۸خداوندا، محل خانۀ تو را دوست می‌دارم، و جایگاه سکونت جلالت را.                ۹جان مرا با گناهکاران برمگیر، و نه حیات مرا با مردمان خون‌ریز؛                ۱۰که در دستانشان ترفندهای شریرانه است، و دست راستشان آکنده از رشوه.             ۱۱و اما من در صداقت خویش گام برمی‌دارم؛ فدیه‌ام کن و فیضم ببخشا.                 ۱۲پایم در جای هموار ایستاده است؛ در جماعت بزرگ خداوند را متبارک می‌خوانم.»
‮‮

مزامیر۲۶: ۱۲-۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *