صبحگاهان شادمانی فرا می‌رسد

مزمور داوود.سرودی برای تخصیص معبد

۳۰                                «خداوندا، تو را تمجید می‌کنم، زیرا که مرا بالا کشیدی، و نگذاشتی دشمنانم بر من شادی کنند                                                                ۲ای یهوه خدای من، نزد تو فریاد کمک برآوردم و مرا شفا بخشیدی.                       ۳خداوندا، تو جان مرا از هاویه برآوردی؛ و مرا از میان آنان که به گودال فرو می‌روند، زنده ساختی.                                                                                             ۴ای سرسپردگان خداوند، او را بسرایید؛ نام قدوس او را بستایید!                    ۵زیرا خشم او دمی بیش نمی‌پاید، اما لطفش همۀ عمر را در بر می‌گیرد؛ شبی ممکن است سراسر به گریه بگذرد، ولی صبحگاهان شادمانی رخ می‌نماید.                       ۶و اما من، در آسودگی خود گفتم: «هرگز جنبش نخواهم خورد.»                ۷خداوندا، آنگاه که لطف تو شامل حالم بود، کوهِ مرا در قوّت استوار گردانیدی؛ اما چون روی از من نهان کردی، هراسان گشتم.                                                        ۸خداوندا، تو را می‌خوانم؛ نزد تو، ای خداوندگار، فریاد التماس بلند می‌کنم:               ۹«در مرگ من چه سودی است، و در فرو رفتنم به گودال چه فایده؟ آیا خاک تو را خواهد ستود؟ آیا از امانت تو خبر خواهد داد؟                                                            ۱۰خداوندا، بشنو و مرا فیض عطا فرما؛ خداوندا، یاور من باش.»                  ۱۱تو شیون مرا به رقص بدل کردی؛ پلاس را از تنم به در آوردی و مرا به شادی پوشانیدی،                                                                ۱۲تا همۀ وجودم تو را بسراید و خاموش نماند. ای یهوه خدای من، تو را جاودانه شکر خواهم گزارد.»

مزامیر۳۰: ۱۲-۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *