شهر خدای ما


۴۸

‘خداوند، بزرگ است و بسیار درخورِ ستایش؛ در شهر خدای ما، در کوه مقدس خویش.

۲کوه صَهیون، زیبا در بلندایش، شادمانی تمامی جهان است. همچون بلندترین ارتفاعات صفون است، آن شهر پادشاهِ بزرگ!

۳خدا در دژهای آن است، او خود را چون قلعۀ بلند شناسانیده.

۴هان پادشاهان به هم پیوستند و با هم پیش آمدند؛

۵اما چون آن را دیدند، مبهوت گشتند، و هراسان گریختند!

۶لرزه بر ایشان مستولی شد، و درد شدید همچون زنی که می‌زاید.

۷تو کشتیهای تَرشیش را به باد شرقی در هم شکستی.

۸چنانکه شنیده بودیم، به چشم خود دیدیم، در شهر خداوندِ لشکرها؛ در شهر خدای ما، که خدا تا به ابد استوارش خواهد ساخت. سِلاه

۹خدایا، در اندرون معبد تو در محبتت تأمل می‌کنیم.

۱۰ستایش تو، خدایا، همچون آوازۀ نامت، تا به کرانهای زمین می‌رسد؛ و دست راستت آکنده از عدالت است.

۱۱کوه صَهیون شادمان باشد و شهرهای یهودا مسرور گردند از داوریهای تو.

۱۲صَهیون را طواف کنید و گرداگردش گام زنید! بُرجهایش را بشمارید.

۱۳سنگرهایش را ملاحظه کنید، و در دژهایش تأمل نمایید، تا برای نسل آینده بازگویید!

۱۴ زیرا این است خدا، خدای ما، تا ابدالآباد، او ما را تا به مرگ رهبری خواهد کرد.’

مزمور۴۸: ۱۴ـ۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *