عدالت خود را به پادشاه عطا فرما

۷۲

خدایا، عدالت خود را به پادشاه عطا فرما، و انصاف خویش را به ولیعهد!

۲تا او قوم تو را به انصاف داوری کند، و ستمدیدگانِ تو را به عدالت.

۳باشد که کوهها برای قوم وفور نعمت بار آورند و تپه‌ها ثمرۀ انصاف را.

۴باشد که او ستمدیدگانِ قوم را دادرسی کند، و کودکانِ نیازمندان را نجات بخشد، و ستمگر را فرو کوبد.

۵ باشد که تا خورشید باقی است، از او بترسند، و تا ماه برقرار است، در تمامی نسلها.

۶باشد که همچون بارش باران بر چمنزارِ چیده شده باشد، همچون رگبارها که زمین را سیراب می‌سازد.

۷باشد که پارسایان در ایام او بشکفند، و وفور نعمت برقرار باشد، تا آن هنگام که ماه نیست گردد!

۸باشد که از دریا تا به دریا فرمان براند، و از نهر تا به کرانهای زمین.

۹باشد که در پیشگاهش صحرانشینان سر فرود آرند، و دشمنانش خاک را بلیسند!

۱۰باشد که شاهان تَرشیش و سرزمینهای ساحلی از برایش خَراج آورند؛ و شاهان صَبا و سِبا پیشکشها تقدیمش کنند.

۱۱باشد که همۀ پادشاهان در برابرش سر فرود آرند و همۀ قومها خدمتش کنند.

۱۲ زیرا او نیازمند را هنگامی که فریاد برمی‌کشد، رهایی می‌بخشد، و ستمدیده را، و کسی را که یاوری ندارد.

۱۳ بر بینوا و نیازمند ترحم می‌کند، و جان نیازمندان را نجات می‌بخشد.

۱۴جان ایشان را از ظلم و خشونت خواهد رهانید، زیرا خون ایشان در نظر او گرانبهاست.

۱۵عمرش دراز باد! باشد که طلای صَبا تقدیم او گردد! باشد که مردمان همواره دعاگویش باشند، و تمامی روز برایش برکت بطلبند.

۱۶باشد که غله در سراسر زمین فراوان گردد، و بر فراز تپه‌ها موج زنَد، و میوۀ آن همچون لبنان باشد. باشد که مردمان همچون علف صحرا از شهرها شکوفه زنند.

۱۷باشد که نام او جاودانه پاینده مانَد، و آوازه‌اش، تا آفتاب برمی‌تابد. باشد که قومها جملگی در او برکت یابند، و آنان نیز او را مبارک خوانند.

۱۸متبارک باد یهوه خدا، خدای اسرائیل! تنها اوست که کارهای شگفت می‌کند.

۱۹متبارک باد نام شکوهمندش تا ابد! تمامی زمین از جلال او آکنده باد! آمین و آمین!

۲۰دعاهای داوود پسر یَسا پایان می‌یابد.’

مزمور۷۲: ۲۰ـ۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *