ای کاش قوم من به من گوش فرا میداد

۸۱

‘برای خدا که قوّت ماست بانگ شادی برآورید! برای خدای یعقوب فریاد بلند سر دهید!

۲ سرود آغاز کنید، دف را به صدا آرید، بربط خوش نوا و چنگ را!

۳کَرِنا را بنوازید در ماهِ نو، در ماهِ تمام، در روز عیدمان!

۴زیرا این است فریضه‌ای در اسرائیل، و قانونی از خدای یعقوب.

۵ آن را شهادتی در یوسف قرار داد، آنگاه که به مصاف سرزمین مصر بیرون رفت. صدایی ناآشنا می‌شنوم که می‌گوید:

۶ «بار از شانه‌ات برگرفتم؛ دستهایت از سبد رها شد.

۷در تنگی فریاد برآوردی و تو را خلاصی دادم؛ از جایگاه مخفیِ رعد تو را اجابت کردم؛ نزد آبهای مِریبَه تو را آزمودم. سِلاه

۸ بشنو ای قوم من، که تو را برحذر می‌دارم! ای اسرائیل، کاش به من گوش فرا می‌دادی!

۹ در میان تو خدای غیر نباشد و در برابر خدای بیگانه سَجده مکن! «اما قوم من صدای مرا نشنیدند، و اسرائیل مطیع من نگشت!

۱۰ من یهوه خدای تو هستم، که تو را از سرزمین مصر برآوردم. دهان خود را نیکو بگشا که من آن را پُر خواهم ساخت.

‘۱۱«اما قوم من صدای مرا نشنیدند، و اسرائیل مطیع من نگشت!

۱۲ پس ایشان را به سختیِ دلشان وانهادم تا تدابیر خویش را پیروی کنند.

۱۳ کاش که قوم من به من گوش فرا می‌داد و اسرائیل در راههای من گام می‌زد.

۱۴ آنگاه به‌زودی دشمنانشان را مغلوب می‌ساختم و دست خویش را بر ضد مخالفانشان برمی‌گردانیدم!

۱۵ آنان که از خداوند نفرت دارند در برابر او خاضعانه سر فرود می‌آوردند، و سرنوشتشان ابدی می‌بود.

۱۶اما تو را به نیکوترین گندم خوراک می‌دادم، و به عسل از صخره سیر می‌کردم.»’

مزمور۸۱: ۱۶ـ۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *