روز و شب نزد تو فریاد برمی آورم

۸۸

ای یهوه، خدای نجات من، روز و شب نزد تو فریاد برمی‌آورم!

۲ دعایم به حضور تو برسد! گوش خود را به فریادم مایل گردان!

۳ زیرا جان من از بلایا آکنده شده است، و حیاتم به هاویه نزدیک گشته.

۴ در شمار فرو روندگانِ به هاویه شمرده شده‌ام؛ همچون مردی هستم که او را توانی نیست.

۵در میان مردگان رها گشته‌ام، همچون کشتگانی که در گور آرمیده‌اند؛ که دیگر به یادشان نمی‌آوری و از دست تو بریده شده‌اند.

۶مرا در عمیق‌ترین حفره نهاده‌ای، در تاریکیها، در ژرفناها!

۷ خشم تو بر من سنگین شده است؛ با همۀ امواجت مرا مبتلا ساخته‌ای. سِلاه

۸ همدمانِ مرا از من گرفته‌ای و از من بیزارشان کرده‌ای! محبوس گشته‌ام و مرا راه گریزی نیست؛

۹ دیدگانم از اندوه تار شده است. خداوندا، هر روزه تو را می‌خوانم، و دستان خود را به سویت دراز می‌کنم.

۱۰ آیا شگفتیهای خود را به مردگان می‌نمایانی؟ آیا رَفتگان برمی‌خیزند تا تو را بستایند؟ سِلاه

۱۱ آیا از محبتت در گور سخن خواهد رفت، یا از وفاداریت در دیار هلاکت؟

۱۲آیا شگفتیهایت در تاریکی شناخته می‌شود، و کارهای عادلانه‌ات در دیار فراموشی؟

۱۳ اما من نزد تو ای خداوند، فریاد کمک برمی‌آورم؛ بامدادان دعای خود را به پیشگاهت تقدیم می‌کنم.

۱۴ خداوندا، چرا جان مرا ترک می‌کنی و روی خود را از من می‌پوشانی؟

۱۵ از جوانی، مبتلا و نزدیک به مرگ بوده‌ام؛ از تو به هراس افتاده و درمانده‌ام.

۱۶ خشم تو از سر من گذشته، و کارهای خوفناک تو هلاکم کرده است.

۱۷همۀ روز چون آب مرا احاطه کرده، و از هر سو مرا محاصره نموده است.

۱۸یاران و دوستانم را از من دور کرده‌ای؛ تنها همدمم تاریکی است.’

مزمور۸۸: ۱۸ـ۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *