اعمال تو چه عظیم است

۹۲

‘چه نیکوست خداوند را ستودن، و در وصف نام تو، ای متعال، سراییدن؛

۲بامدادان محبت تو را اعلام کردن، و شامگاهان وفاداری تو را،

۳ با نوای بربطِ ده‌تار و نغمۀ چنگ.

۴زیرا که تو ای خداوند، مرا به کارهایت شادمان ساخته‌ای؛ پس در وصف اعمال دستهای تو شادمانه می‌سرایم.

۵ اعمال تو ای خداوند چه عظیم است، و اندیشه‌هایت چه ژرف!

۶ مرد وحشی نمی‌داند و نادان این را درنمی‌یابد

۷ که هرچند شریران چون علف برویند و بدکاران جملگی بشکفند، برای این است که تا به ابد هلاک گردند؛

۸ اما تو ای خداوند، تا به ابد متعال هستی!

۹ زیرا که دشمنانت، ای خداوند، آری دشمنانت، به‌یقین نابود خواهند شد، و بدکاران جملگی پراکنده خواهند گشت.

۱۰اما تو شاخ مرا همچون شاخ گاو وحشی برافراشته‌ای، و روغن تازه بر من فرو ریخته‌ای.

۱۱ دیدگانم شکست دشمنانم را دیده است، و گوشهایم خبر سقوط مخالفانِ شریرم را شنیده است.

۱۲ پارسا چون درخت خرما خواهد شکفت، و همچون سرو آزاد لبنان نمو خواهد کرد؛

۱۳ آنان که در خانۀ خداوند غرس شده‌اند، در صحنهای خدای ما خواهند شکفت.

۱۴در پیری نیز میوه خواهند آورد و تر و تازه و سبز خواهند بود،

۱۵تا اعلام کنند که خداوند راست است؛ او صخرۀ من است و در او ذره‌ای بی‌انصافی نیست.’

مزمور۹۲: ۱۵ـ۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *