خداوند قوم خود را وا نخواهد گذاشت

۹۴

ای خدای انتقام‌گیرنده، ای یهوه، ای خدای انتقام‌گیرنده، تجلی فرما!

۲ای داور زمین، سر برافراز و متکبران را سزا ده! شریران تا به کی، خداوندا،

۳ شریران تا به کِی شادی خواهند کرد؟

۴سخنان گستاخانه جاری می‌سازند؛ همۀ بدکاران لاف می‌زنند.

۵قوم تو را، ای خداوند، لِه می‌کنند؛ و بر میراث تو ستم روا می‌دارند.

۶ بیوه‌زنان و غریبان را می‌کُشند، و یتیمان را به قتل می‌رسانند.

۷ و می‌گویند: «خداوند نمی‌بیند! خدای یعقوب درنمی‌یابد!»

۸ ای بی‌فهمانِ قوم، دریابید! ای جاهلان، کِی عاقل خواهید شد؟

۹آیا آن که گوش را غرس کرد، نمی‌شنود؟ و آن که چشم را سرشت، نمی‌بیند؟

۱۰ آیا آن که قومها را تأدیب می‌کند، توبیخ نمی‌نماید؟ و آن که آدمی را تعلیم می‌دهد، علم ندارد؟

۱۱خداوند از افکار انسان آگاه است؛ او می‌داند که آنها بطالت محض است!

۱۲ خوشا به حال کسی که تو ای خداوند تأدیبش می‌کنی، و از شریعت خود، وی را می‌آموزی؛

۱۳ او را از روزهای بلا آسایش می‌بخشی، تا زمانی که گودالی برای شریران کنده شود.

۱۴ زیرا خداوند قوم خود را وا نخواهد گذاشت، و میراث خود را ترک نخواهد کرد.

۱۵داوری بار دیگر بر پارسایی منطبق خواهد شد، و تمامی راست‌دلان از آن پیروی خواهند کرد.

۱۶کیست که برای من بر ضد مردمان شریر بر‌خیزد؟ و کیست که برای من در برابر بدکاران بایستد؟

۱۷ اگر خداوند یاور من نبود، جان من به‌زودی در دیار خاموشی ساکن می‌شد!

۱۸آنگاه که گفتم: «پای من می‌لغزد»، محبت تو ای خداوند، تکیه‌گاهم شد.

۱۹در کثرت غصه‌های دل من، تسلی‌های تو جانم را شادمان می‌سازد.

۲۰آیا کرسی شرارت با تو متفق تواند شد، که با قوانین خود مصیبت به بار می‌آورد؟

۲۱ آنها بر ضد جان پارسا همداستان می‌شوند، و بر ریختن خون بی‌گناه فتوی می‌دهند.

۲۲ اما خداوند قلعۀ بلند من شده است، و خدایم، صخرۀ پناهگاه من.

۲۳خباثت ایشان را بر سرشان بر خواهد گردانید، و در شرارتِ خودشان، نابودشان خواهد کرد؛ آری، یهوه خدای ما ایشان را محو و نابود خواهد کرد.’

مزمور۹۴: ۲۳ـ۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *