بیایید خداوند را بسراییم

۹۵

بیایید خداوند را شادمانه بسراییم، و برای صخرۀ نجات خویش فریاد بلند سر دهیم!

۲به پیشگاهش با شکرگزاری نزدیک شویم و به فریاد بلند برایش سرود بخوانیم.

۳زیرا یهوه، خدای بزرگ است، پادشاه بزرگ بر همۀ خدایان!

۴ نشیبهای زمین در دست اوست، و فرازهای کوهها از آن او.

۵ دریا از آنِ اوست، او آن را بساخت، و دستانش خشکی را شکل داد.

۶ بیایید تا پرستش و سَجده کنیم، و در پیشگاه آفرینندۀ خویش، خداوند، زانو زنیم.

۷ زیرا او خدای ماست، و ما قومِ چراگاه، و گلۀ دست اوییم. امروز، اگر صدای او را می‌شنوید،

۸ دلهای خود را سخت مسازید، چنانکه در مِریبَه کردید، در روز مَسَّه، در بیابان.

۹ آنجا پدران شما مرا آزمایش و امتحان کردند، با اینکه کارهای مرا دیده بودند.

۱۰ چهل سال از آن نسل بیزار بودم، و گفتم: «قومِ گمراه دل هستند و راههای مرا نمی‌شناسند.»

۱۱پس در خشم خود سوگند خوردم که به آسایش من هرگز راه نخواهند یافت.’

مزمور۹۵: ۱۱ـ۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *