خداوند صهیون را برگزیده

۱۳۲

‘خداوندا، داوود را به یاد آر، و همۀ مشقتهای وی را؛

۲ که چگونه برای خداوند سوگند یاد کرد، و برای قدیرِ یعقوب نذر کرده، گفت:

۳ «به خیمه و خانۀ خویش در نخواهم آمد، و در بستر و تختخواب خویش نخواهم آرمید؛

۴خواب به چشمان خود نخواهم داد، و نه سنگینی به مژگانم،

۵ تا آنگاه که مکانی برای خداوند بیابم و مسکنی برای قَدیرِ یعقوب!»

۶ اینک، در اِفراتَه ذکر آن را شنیدیم، و در دشتهای یَعار آن را یافتیم.

۷«بیایید به مسکنِ او برویم، و نزد قدمگاه او پرستش کنیم.»

۸خداوندا، برخیز و به استراحتگاه خویش بیا، تو و صندوق توانایی تو!

۹کاهنان تو به پارسایی ملبس شوند، و سرسپردگان تو فریاد شادی سر دهند!

۱۰به‌خاطر خادمت داوود، مسیح خویش را طرد مکن!

۱۱خداوند برای داوود براستی سوگند خورد، و هرگز از آن بر نخواهد گشت، که «از ثمرۀ صُلْب تو بر تخت تو خواهم نشانید.

۱۲ اگر پسران تو عهد مرا نگاه دارند و شهادات مرا که بدیشان می‌آموزم، آنگاه پسران ایشان نیز تا به ابد بر تخت تو خواهند نشست.»

۱۳ زیرا خداوند صَهیون را برگزیده، و رغبت داشته که منزلگاه او باشد:

۱۴«این است استراحتگاه من تا به ابد. اینجا منزل خواهم گزید، زیرا بدان رغبت دارم.

۱۵آذوقۀ آن را به‌یقین برکت خواهم داد و نیازمندانش را به نان سیر خواهم کرد.

۱۶ کاهنانش را به نجات ملبس خواهم ساخت، و سرسپردگانش فریاد شادی سر خواهند داد.

۱۷آنجا شاخی برای داوود خواهم رویانید؛ چراغی برای مسیح خویش تدارک دیده‌ام.

۱۸دشمنانش را به شرمساری خواهم پوشانید، اما تاج سرِ او درخشان خواهد بود.»’

مزمور۱۳۲: ۱۸ـ۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *