چگونه سرود خداوند را بخوانیم

۱۳۷

‘کنار نهرهای بابِل، آنجا نشستیم و‌گریستیم، چون صَهیون را به یاد آوردیم.

۲بر درختان بید که در میان آنند بربطهای خود را آویختیم،

۳ زیرا اسیرکنندگانِ ما در آنجا از ما سرود خواستند، و عذاب‌کنندگانِ ما سرودهای شادمانی طلب کردند. گفتند: «یکی از سرودهای صَهیون را برای ما بسرایید!»

۴چگونه سرود خداوند را در زمین بیگانه بخوانیم؟

۵ ای اورشلیم، اگر تو را فراموش کنم، باشد که دست راستم هنرش را فراموش کند!

۶ اگر تو را یاد نکنم، و اورشلیم را بر بزرگترین شادیِ خود ترجیح ندهم، باشد که زبانم به کامم بچسبد!

۷خداوندا، به یاد آر آنچه را که اَدومیان به روز سرنگونی اورشلیم کردند؛ چگونه فریاد برآوردند که: «ویرانش کنید! از بیخ و بن ویرانش کنید!»

۸ ای دختر بابِل که محکوم به نابودی هستی، خوشا به حال آن که تو را جزا دهد، به عوض آنچه بر ما روا داشتی!

۹ خوشا به حال آن که کودکان تو را برگیرد و آنها را به صخره‌ها بزند!’

مزمور۱۳۷: ۹ـ۱

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *