سفارش پولس به تیموتائوس

۶

۱۱امّا تو ای مرد خدا، از اینها همه بگریز، و در پی پارسایی و دینداری و ایمان و محبت و پایداری و ملایمت باش.۱۲در نبرد نیکوی ایمان پیکار کن و به‌دست آور آن حیات جاویدان را که بدان فراخوانده شدی، آن هنگام که در برابر شهود بسیار، اعتراف نیکو را کردی.۱۳در برابر خدایی که به همه‌چیز زندگی می‌بخشد، و در حضور مسیحْ عیسی که در شهادت خود نزد پُنتیوس پیلاتُس اعتراف نیکو را کرد، تو را سفارش می‌کنم۱۴که این حکم را تا زمان ظهور خداوندمان عیسی مسیح، بی‌لکه و به‌دور از ملامت نگاه داری،۱۵که خدا این را در وقت خود به انجام خواهد رسانید، همان خدای متبارک که حاکم یکتا و شاه شاهان و رب​ِ‌ارباب است.۱۶او را که تنها وجود فناناپذیر است و در نوری سکونت دارد که نتوان به آن نزدیک شد، او را که هیچ‌کس ندیده و نتواند دید، تا ابد حرمت و توانایی باد. آمین.                                                                                                       ۱۷ثروتمندانِ این دنیا را حکم نما که متکبّر نباشند و بر مال ناپایدار دنیا امید مبندند. بلکه امیدشان بر خدا باشد که همه‌چیز را به‌فراوانی برای ما فراهم می‌سازد تا از آنها لذت ببریم.۱۸آنان را امر کن که نیکویی کنند و در کارهای خیر دولتمند بوده، سخاوتمند و گشاده‌دست باشند.۱۹بدینسان، گنجی برای خود خواهند اندوخت که پی استوار زندگی آیندۀ ایشان خواهد بود و آن حیات را که حیات واقعی است به‌دست خواهند آورد.                    ۲۰ای تیموتائوس، امانتی را که به تو سپرده شده است، حفظ کن. از یاوه‌گویی‌های دنیوی و عقاید مخالفی که به‌غلط، معرفت نامیده می‌شود، دوری گزین؛۲۱برخی که ادعای برخورداری از آن داشته‌اند، از ایمان منحرف شده‌اند.  فیض با تو باد.

اول تیموتائوس۶: ۲۱ـ۱۱

عواقب پولدوستی

۶

۳اگر کسی به‌گونه‌ای دیگر تعلیم دهد و با گفتار صحیح خداوند ما عیسی مسیح و تعلیم دیندارانه موافق نباشد،۴مستِ غرور شده است و هیچ نمی‌فهمد. چنین‌کس عطشی بیمارگونه به جرّ و بحث و مجادله بر سر کلمات دارد، که از آن حسد و نزاع و ناسزاگویی و بدگمانی برمی‌خیزد۵و موجب کشمکش دائمی میان افرادی می‌شود که فکرشان فاسد شده است و از حقیقت منحرف گشته، گمان می‌کنند دینداری وسیله‌ای است برای سودجویی. ۶امّا دینداری با قناعت، سودی عظیم است.۷چرا‌که به این جهان هیچ نیاورده‌ایم و از آن نیز هیچ نخواهیم برد.۸پس اگر خوراک و پوشاک و سرپناهی داشته باشیم، قانع خواهیم بود.۹امّا آنان که سودای ثروتمند شدن دارند، دچار وسوسه می‌شوند و به دام امیال پوچ و زیانباری گرفتار می‌آیند که موجب تباهی و نابودی انسان می‌گردد.۱۰زیرا پولدوستی ریشه‌ای است که همهگونه بدی از آن به‌بار می‌آید، و بعضی در آرزوی ثروت، از ایمان منحرف گشته، خود را به دردهای بسیار مجروح ساخته‌اند.

اول تیموتائوس۶: ۱۰-۳

اندرزهایی درباره بیوه زنان،مشایخ کلیسا و غلامان

۵

               ۱مرد سالخورده را توبیخ مکن، بلکه او را همچون پدر خود اندرز ده، و جوانان را همانند برادران خود،۲و زنان سالخورده را همچون مادران، و زنان جوانتر را همانند خواهران خویش، در کمال پاکی. ۳بیوه‌زنانی را که براستی بی‌کس‌اند، حرمت گذار.۴امّا اگر بیوه‌زنی فرزندان و نوه‌ها دارد، آنان باید نخست بیاموزند که با نگاهداری از خانوادۀ خویش، دینداری خود را در عمل نشان دهند و اینگونه دِین خود را به والدین و اجدادشان اَدا‌کنند، چرا‌که این خدا را خشنود می‌سازد.۵امّا آن که براستی بیوه است و بی‌کس، امیدش یکسره بر خداست و شب و روز را به دعا و طلب کمک از خدا می‌گذراند.۶حالآنکه بیوه‌زنی که زندگی را به لذتجویی می‌گذراند، در حالِ حیات، مرده است.۷بدین‌چیزها نیز حکم فرما تا از ملامت به‌دور باشند.۸اگر کسی در پی تأمین معاش خویشان و بخصوص خانوادۀ خود نباشد، منکر ایمان است و پست‌تر از بی‌ایمان. ۹فقط کسانی را در شمار بیوه‌زنان نامنویسی کن که بیش از شصت سال داشته و به شوهر خود وفادار بوده باشند.۱۰نیز باید به نیکوکاری شهره باشند، یعنی فرزندان خویش را نیکو تربیت کرده، غریب‌نواز بوده، پاهای مقدّسان را شسته، به یاری دردمندان شتافته، و خود را وقف هر نوع کار نیکو کرده باشند. ۱۱امّا بیوه‌زنان جوانتر را نامنویسی مکن، چرا‌که چون امیال شهوانی از مسیح دورشان کند، خواهان ازدواج می‌شوند.۱۲بدینگونه، چون تعهد نخستین خود را زیر پا می‌گذارند، محکومیت بر خود می‌آورند.۱۳افزون بر این، به بی‌کارگی و سرکشیدن از خانه‌ای به خانۀ دیگر خو‌می‌کنند؛ و نه‌تنها روزگار به بی‌کارگی می‌گذرانند، بلکه سخن‌چین و فضول هم می‌شوند، و سخنان ناشایست بر زبان می‌آورند.۱۴پس رأی من بر این است که بیوه‌های جوانتر شوهر کرده، فرزند بیاورند و کدبانو باشند و دشمن را مجال بدگویی ندهند.۱۵زیرا هم‌اکنون نیز بعضی در پی شیطان منحرف گشته‌اند. ۱۶اگر زنی از مؤمنان، خویشاوندان بیوه داشته باشد، باید که خود یاری‌شان دهد تا باری بر کلیسا نباشند و کلیسا بتواند به بیوه‌زنانی کمک کند که براستی بی‌کس‌اند. ۱۷مشایخی که نیکو رهبری کرده باشند، شایستۀ حرمتی دوچندانند، بخصوص آنان که در کار موعظه و تعلیم زحمت می‌کشند.۱۸زیرا کتاب می‌گوید: «گاوی را که خرمن می‌کوبد، دهان مَبَند» و «کارگر مستحق دستمزد خویش است.»۱۹اتهامی بر یکی از مشایخ مپذیر، مگر به شهادت دو یا سه گواه.۲۰امّا آنان را که به گناه ادامه می‌دهند، در برابر همه توبیخ کن تا دیگران بترسند. ۲۱در پیشگاه خدا و مسیحْ عیسی و فرشتگان برگزیده، تو را سوگند می‌دهم که این دستورها را بدون پیشداوری رعایت کنی و هیچ‌کاری را از سر جانبداری انجام ندهی.۲۲در دست‌گذاشتن بر کسی شتاب مکن و در گناهان دیگران شریک مشو، بلکه خود را پاک نگاه‌دار. ۲۳دیگر فقط آب منوش، بلکه به جهت معدۀ خود و ناخوشیهایی که اغلب داری، اندکی نیز شراب بنوش.۲۴گناهان برخی آشکار است و پیشاپیش آنها به کام داوری می‌شتابد، امّا گناهان برخی دیگر از پی آنها می‌آید.۲۵به همینسان، اعمال نیکو آشکار است و حتی آنها را که آشکار نیست، نتوان پوشیده نگاه داشت.

۶                     ۱آنان که زیر یوغ بندگی به‌سر می‌برند، باید که اربابان خود را درخور کمال احترام بدانند تا مردم نام خدا و تعلیم را بد نگویند.۲آنان که اربابانشان ایماندارند، نباید به دلیل رابطۀ برادری، ایشان را کمتر حرمت بگذارند. بلکه برعکس، باید حتی نیکوتر خدمت کنند، زیرا سود خدمتشان به کسانی می‌رسد که ایماندارند و عزیز ایشان. این را تعلیم ده و به انجامش ترغیبشان کن.

اول تیموتائوس۵: ۲۵-۱             اول تیموتائوس۶: ۲-۱

رهنمودهایی برای تیموتائوس

۴

                 ۱امّا روح، آشکارا می‌گوید که در زمانهای آخر، برخی از ایمان رویگردان شده، از ارواح گمراه‌کننده و تعالیم دیوها پیروی خواهند کرد.۲این تعالیم را دروغگویان و ریاکارانی می‌آورند که وجدانشان بی‌حس شده است.۳ایشان ازدواج را منع می‌کنند و به پرهیز از خوراکهایی فرمان می‌دهند که خدا آفریده تا مؤمنان که از حقیقت آگاهند، با شکرگزاری از آن بهره‌مند شوند.۴زیرا هرآنچه خدا آفریده است، نیکوست و هیچ‌چیز را نباید رد کرد، هرگاه با شکرگزاری پذیرفته شود،۵چرا‌که به‌وسیلۀ کلام خدا و دعا تقدیس می‌گردد. ۶اگر این امور را به برادران گوشزد کنی، خادم نیکوی مسیحْ عیسی خواهی بود، پرورشیافته در کلامِ ایمان و تعلیمی نیکو که پیروی آن کرده‌ای.۷تو را با افسانه‌های کفرآمیز و حکایتهای پیرزنان کاری نباشد، بلکه خود را در دینداری تربیت کن.۸زیرا گرچه تربیت بدن را اندک فایده‌ای است، امّا دینداری برای همه‌چیز فایده دارد، و هم زندگی حال را وعده می‌دهد، هم حیات آینده را.۹این سخنی است درخور اعتماد و پذیرش کامل۱۰که ما امید خویش را بر خدای زنده نهاده‌ایم که نجات‌دهندۀ جملۀ آدمیان، بخصوص مؤمنان است؛ و برای همین نیز زحمت می‌کشیم و جدّ و جهد می‌کنیم. ۱۱این چیزها را حکم فرما و تعلیم ده.۱۲مگذار هیچ‌کس تو را به‌سبب جوانی حقیر شمارد، بلکه در گفتار و کردار و محبت و ایمان و پاکی، همۀ مؤمنان را سرمشق باش.۱۳تا آمدنم، به قرائت کلام خدا و اندرز و تعلیم مشغول باش.۱۴به آن عطایی که در توست بی‌اعتنایی مکن، عطایی که به‌واسطۀ نبوّت یافتی، آنگاه که هیئت مشایخ بر تو دست گذاشتند.۱۵در این امور بکوش و خود را به‌تمامی وقف آن کن تا پیشرفت تو بر همه آشکار شود.۱۶به‌دقّت، مراقب شیوۀ زندگی و تعلیم خود باش. در آنها پایداری کن، که اگر چنین کنی خویشتن و شنوندگانت را نجات خواهی داد.

اول تیموتائوس۴: ۱۶-۱

ناظران و خادمان کلیسا

۳

              ۱این سخنی است درخور اعتماد که اگر کسی در آرزوی کار نظارت بر کلیسا باشد، در پی شغلی والاست.۲از این‌رو، ناظر کلیسا باید به‌دور از ملامت، شوهر وفادارِ تنها یک زن، معتدل، خویشتندار، آبرومند، میهمان‌نواز و قادر به تعلیم باشد؛۳نه میخواره، یا خشن، بلکه ملایم؛ و نه ستیزه‌جو، یا پولدوست.۴نیز باید از عهدۀ ادارۀ خانوادۀ خویش نیک برآید و فرزندانش را چنان تربیت کند که با احترام کامل، اطاعتش کنند.۵زیرا اگر کسی نداند چگونه خانوادۀ خویش را اداره کند، چگونه می‌تواند کلیسای خدا را مراقبت نماید؟۶و نوایمان نیز نباشد، مبادا مغرور گردد و به محکومیت ابلیس دچار شود.۷و باید در میان مردمانِ بیرون نیز نیکنام باشد تا به رسوایی و دام ابلیس گرفتار نیاید.۸همچنین خادمان کلیسا باید باوقار باشند؛ نه دورو، یا میخواره و یا در پی منافع نامشروع.۹باید راز ایمان را با وجدانی پاک پاس بدارند.۱۰و باید نخست آزموده شوند و اگر بَری از ملامت یافت شدند، در مقام خادم کلیسا خدمت کنند.۱۱به همینسان، همسرانشان نیز باید باوقار باشند، و نه غیبت‌گو، بلکه معتدل و درخور اعتماد در همه‌چیز.۱۲هر خادم باید شوهر وفادارِ تنها یک زن باشد و نیز باید از عهدۀ ادارۀ فرزندان و خانوادۀ خویش نیک برآید.۱۳خادمانی که نیکو خدمت کرده باشند، به مرتبه‌ای والا خواهند رسید و در ایمان خود به مسیحْ عیسی از شهامتی عظیم برخوردار خواهند شد. ۱۴گرچه امید آن دارم که بزودی نزدت آیم، ولی اینها را به تو می‌نویسم،۱۵تا اگر تأخیری شد، بدانی که در خانۀ خدا که کلیسای خدای زنده و ستون و بنیان حقیقت است، چگونه باید رفتار کرد.۱۶به‌یقین که راز دینداری بس عظیم است:                                                                                                    او در جسم ظاهر شد، به‌واسطۀ روح تصدیق گردید، فرشتگانْ دیدندش، بر قومها موعظه شد، جهانیان به او ایمان آوردند، و با جلال، بالا برده شد.

اول تیموتائوس۳: ۱۶-۱

سفارشهایی درباره دعا و عبادت

۲

              بنابراین، پیش از هر‌چیز، سفارش می‌کنم که مؤمنان درخواستها، دعاها، شفاعتها و شکرگزاری‌ها را برای همۀ مردم به‌جا آورند،۲از آن‌جمله برای حاکمان و همۀ صاحبمنصبان، تا بتوانیم زندگی آرام و آسوده‌ای را در کمال دینداری و وقار بگذرانیم.۳چرا‌که این نیکو و پسندیدۀ نجات‌دهندۀ ما خداست۴که می‌خواهد همگان نجات یابند و به معرفت حقیقت نایل گردند.۵زیرا تنها یک خدا هست و بین خدا و آدمیان نیز تنها یک واسطه وجود دارد، یعنی آن انسان که مسیحْ عیسی است؛۶او که با دادن جان خود، بهای رهایی جملۀ آدمیان را پرداخت. بر این حقیقت در زمان مناسب شهادت داده شد،۷و من به همین منظور برگماشته شدم تا واعظ و رسول و معلّم ایمان راستین برای غیریهودیان باشم – حقیقت را بیان می‌کنم و دروغ نمی‌گویم. ۸پس آرزویم این است که مردان در همه‌جا، بی‌خشم و جدال، دستهایی مقدّس را به دعا برافرازند.۹نیز خواهانم که زنان پوششی شایسته بر تن کنند و خویشتن را به نجابت و متانت بیارایند، نه به گیسوانِ بافته، یا طلا و مروارید، یا جامه‌های فاخر،۱۰بلکه به زیورِ اعمال نیکو آراسته باشند، چنانکه شایستۀ زنانی است که مدّعی خداپرستی‌اند. ۱۱زن باید در آرامی و تسلیم کامل، تعلیم گیرد.۱۲زن را اجازه نمی‌دهم که تعلیم دهد یا بر مرد مسلّط شود؛ بلکه باید آرام باشد.۱۳زیرا نخست آدم سرشته شد و بعد حوا.۱۴و آدم فریب نخورد، بلکه زن بود که فریب خورد و نافرمان شد.۱۵امّا زنان با زادنِ فرزندان، رستگار خواهند شد، اگر در ایمان و محبت و تقدّس، نجیبانه ثابت بمانند.

اول تیموتائوس۲: ۱۵-۱

فیض خداوند نسبت به پولس

۱

۱۲خداوندمان مسیحْ عیسی را شکرگزارم که مرا توانایی بخشید و درخور اعتماد شمرد و به خدمت خویش برگماشت.۱۳با آنکه در گذشته، کفرگو و ستمگر و زورگو بودم، بر من رحم شد، زیرا از ناآگاهی و بی‌ایمانی چنین می‌کردم.۱۴آری، فیض خداوند ما، همراه با ایمان و محبتی که در مسیحْ عیسی یافت می‌شود، مرا به‌فراوانی فروگرفت. ۱۵این سخنی است درخور اعتماد و پذیرش کامل، که مسیحْ عیسی به جهان آمد تا گناهکاران را نجات بخشد، که من بزرگترین آنهایم.۱۶از همین‌رو، بر من رحم شد تا مسیحْ عیسی صبر بی‌پایان خود را نسبت به من که بزرگترینِ گناهکاران بودم، نشان دهد، تا نمونه‌ای باشم برای جملۀ آنان که از این پس به او ایمان آورده، حیات جاویدان خواهند یافت.۱۷بر خدای یکتا، آن پادشاه سرمدی، نامیرا و نادیدنی، تا ابدالآباد حرمت و جلال باد؛ آمین! ۱۸پسرم، تیموتائوس، این حکم را مطابق با نبوّتهایی که پیشتر بر تو شد، به تو می‌سپارم تا به‌مدد آنها در نبردِ نیکو پیکار کنی،۱۹و به ایمان و وجدانی پاک متمسّک باشی، چرا‌که کِشتی ایمان بعضی با زیر پا نهادن آنها در‌‌هم شکسته است.۲۰هیمِنائوس و اسکندر از این دسته‌اند، که ایشان را به شیطان سپردم تا عبرت گرفته، دیگر کفر نگویند.

اول تیموتائوس۱: ۲۰-۱۲

هشدار درباره تعالیم نادرست

۱

۳چنانکه به‌هنگام عزیمتم به مقدونیه به تو اصرار کردم، باز از تو می‌خواهم در اِفِسُس بمانی تا بعضی را فرمان دهی که تعلیمی دیگر ندهند۴و خویشتن را با افسانه‌ها و شجره‌نامه‌های بی‌پایان سرگرم نسازند، زیرا اینها به‌جای ترویج کار خدا که از راه ایمان ممکن می‌شود، مباحثات را دامن می‌زند.۵هدف از این فرمان، محبت است، محبتی برخاسته از دلی پاک، وجدانی صالح و ایمانی بی‌ریا.۶بعضی‌کسان از اینها منحرف شده، به بیهوده‌گویی روی آورده‌اند،۷و می‌خواهند معلّمان شریعت باشند، حالآنکه نمی‌دانند چه می‌گویند یا از چه‌چیز چنین مطمئن دَم می‌زنند. ۸ما می‌دانیم که شریعت نیکوست، اگر کسی آن را به‌درستی به‌کار بندد.۹نیز می‌دانیم که شریعت نه برای درستکاران، بلکه برای قانون‌شکنان و سرکشان وضع شده است، برای بی‌دینان و گناهکاران، و ناپاکان و کافران؛ برای قاتلان پدر و قاتلان مادر؛ برای آدمکشان،۱۰زناکاران و همجنس‌بازان؛ برای آدم‌ربایان، دروغگویان و شهادتدهندگانِ به دروغ، و نیز برای هر عملی که خلاف تعلیم صحیح باشد،۱۱تعلیم منطبق بر انجیلِ پرجلالِ خدای متبارک که به من سپرده شده است.

اول تیموتائوس۱: ۱۱-۳

نامه اول پولس رسول به تیموتائوس

۱

                 ۱از پولُس که به حکم نجات‌دهندۀ ما خدا و امیدمان مسیحْ عیسی، رسول مسیحْ عیسی است؛ ۲به تیموتائوس، فرزند راستینم در ایمان: فیض و رحمت و آرامش از جانب خدای پدر و خداوندمان مسیحْ عیسی بر شما باد.

اول تیموتائوس۱: ۲ـ۱

معرفی نامه اول پولس رسول به تیموتائوس

تیموتائوس ایمانداری جوان بود از مردمان آسیای صغیر. مادرش یهودی بود و‌ پدرش یونانی . او همکار و دوست پولس در سفرهای بشارتی او بود. پولس وی را به نظارت بر کلیساهایی از جمله کلیسای افسس گماشته بود. چون امکان سرکشی سریع پولس به این کلیسا وجود نداشت(۱۴:۳ و ۱۵) ، این نامه را برای تیموتائوس نوشت تا او را در خدمتش تشویق کند (۳:۱ و ۱۸)، تعالیم نادرست را اصلاح نماید (۱: ۷-۳ ؛ ۴: ۱-۸ ؛ ۶: ۳-۵ و ۲۱-۲۰) و درباره برخی امور مربوط به کلیساها همچون عبادت کلیسایی (۲: ۱-۱۵) و انتصاب رهبران واجد شرایط ( ۳: ۱-۳ ؛ ۵: ۱۷-۲۵) رهنمودهایی بدهد. یکی از مشکلات عمده کلیسای افسس ، بدعتی بود که شامل تعالیم گنوسی و یهودیت خرافی ( ۱: ۳-۷) و زهد کاذب می‌شد.

اول تیموتائوس